Is Tanja Groen wel het slachtoffer van een misdrijf?

Er is over de vermissingszaak van Tanja Groen al veel gezegd en geschreven. De 18-jarige studente verdween in 1993 in de nacht van 1 augustus, toen ze na een feestje in Maastricht terug naar haar kamer in Gronsveld fietste, een dorpje ruim zeven kilometer verderop.

Laat ik vooropstellen dat een misdrijf natuurlijk niet is uitgesloten, maar concreet zijn daar op dit moment helemaal geen aanwijzingen voor. Daarom wil ik graag terug naar de basis van de vermissing. Een vermissing waarbij het helemaal niet is uitsloten dat er sprake is geweest van een noodlottig ongeval. Iets dat wij met zijn allen volledig uit het oog zijn verloren.

Natuurlijk waren er de afgelopen jaren ‘ontwikkelingen’, bijvoorbeeld rondom de voor moord veroordeelde Wim S. uit het Brabantse Geldrop. Hij zou ooit in de gevangenis hebben opgebiecht dat hij de dader was. Zonder enig resultaat is er gezocht op de Strabrechtse heide.

Ook in een graf op een kerkhof in Maastricht werd gezocht naar mogelijke stoffelijke resten van Tanja Groen. Er werd niets gevonden.

Na een tip van een wichelroedeloper werd een fiets opgedoken uit de Maas. Het bleek na onderzoek toch niet de fiets van Tanja te zijn.

Nooit was er een concrete aanwijzing.

Advertenties

Daarom besloot Peter R. de Vries afgelopen 23 juni, op de verjaardag van Tanja, Stichting de Gouden Tip op te richten, die de verdwijning van Tanja moest oplossen. Zelfs meer dan 1 miljoen euro leidde niet tot een oplossing in deze zaak, terwijl je toch zou verwachten dat iemand met enige kennis voor dit enorme geldbedrag wel naar voren stapt.

Niets.

Het enige dat wij weten is dat Tanja na een feestje naar Gronsveld is gefietst. Een route langs de Maas.

Ik acht het helemaal niet uitgesloten dat Tanja door een val of onwelwording (syncope) in het water is beland en verdronken. Natuurlijk zijn er verdrinkingen waarbij het slachtoffer na enige tijd wordt gevonden, maar dat is geen absolute zekerheid. Helemaal niet in een rivier als de Maas, vol met bagger. Een lichaam zakt naar de bodem en verdwijnt in de modder. Sterker nog, de Maas staat zelfs bekend om zijn grote hoeveelheden bagger. Er zijn dan ook regelmatig werkzaamheden om de vaargeulen begaanbaar te houden.

Er ontstaat in deze specifieke zaak bij mensen begrijpelijkerwijs direct een beeld van een moord, misschien zelfs wel een lustmoord. Het gaat immers om een jong meisje in het holst van de nacht en in haar eentje op een fiets. Ze moet wel vermoord zijn!

Een ongeval ligt in mijn optiek veel meer voor de hand. Zeker gezien het feit dat niemand zich met concrete betrouwbare informatie heeft gemeld (omdat ze het simpelweg niet kunnen weten). Alles is onderzocht, maar het liep op niets uit.

Advertenties

Een eventuele moordenaar moet daarnaast niet alleen Tanja hebben ontvoerd, maar ook haar fiets hebben meegenomen of weggemaakt. Niemand heeft daar ook maar iets van meegekregen. Daarnaast: de perfecte moord bestaat niet. In deze zaak is er geen enkele aanwijzing gevonden.

Kortom: is Tanja Groen wel het slachtoffer van een misdrijf? Of is ze op weg naar huis in het water beland en door (natuurlijke) omstandigheden helaas nooit meer gevonden?

Er zijn de afgelopen decennia meer mensen verdronken in de Maas dan er in het voorbijgaan van de aardbodem verdwenen. Alleen al statistisch gezien wijst een hypothese in deze zaak meer naar een ongeval!

12 reacties op “Is Tanja Groen wel het slachtoffer van een misdrijf?”

Linda

januari 25, 2025 at 11:55 pm

Ps. Graag over de schrijffouten heen lezen. Ik krijg het helaas niet meer aangepast

LikeGeliked door 1 persoon

Beantwoorden
Marjilein

januari 25, 2025 at 4:46 pm

hee Linda, kan je die man die voor je deur stond beschrijven hoe hij er uit zag?

LikeGeliked door 1 persoon

Beantwoorden
Linda

november 9, 2024 at 1:00 am

ik heb van december 1991 to december 1992 in Randwijk gewoond. Ben geboren en getogen in Zuid Limburg dus kende Maastricht al heel erg goed. Deed een opleiding in het ziekenhuis dat destijds het AZM werd genoemd. We zaten in huisvesting van het AZM dus waren als leerling verpleegkundigen dus heel vee, samen. Als we maar even kans hadden gingen we uit in de stad en op terugweg naar Randwijk was het vrijwel altijd grote staat, kleine staat, sint servaasbrug en dan langs de Maas tot het gouvernements gebouw en daar de wijk in. Ik woonde toen tegenover het Mecc. We hebben echt wel onze dronken momenten op de fiets gehad maar de Maas in fietsen…echt niet. De afstand tussen het pad en de Maas is echt breder dan je zou denken op de foto. Van de brug in de Maas is vrijwel ondenkbaar tenzij ze echt is gaan klimmen over het hekwerk want dit is te hoog om zomaar overheen te tuimelen. Om zomaar per ongeluk in de Maas te belanden moet je wel echt rare dingen doen.

Het was wel echt een rot pad dat we altijd het junkenpad noemden en zou er van mijn leven niet alleen hebben willen fietsen als vrouw. Drugscriminaliteit was enorm veel en in die tijd. Op vrijdag zat de trein vanuit Belgie vol met verslaafden. Ik weet niet hoe “stoer” Tanja was, maar als ik alleen was koos ik er veel eerder voor om de Wijckerbrugstraat door te fietsen naar het station en dan daar rechts richting Randwijck zoveel mogelijk door straten met woonhuizen. Nu kan het natuurlijk dat zij wel duurfde daar alleen te fietsen, het was meestal wel heel rustig daar maar voelde gewoon niet fijn.

een mannelijke leerling woonde al langere tijd in Gronsveld. Hij fietste meestal via de brug over spoor en snelweg bij Mecc richting Rijksweg en via de Rijksweg richting Gronsveld. Als vrouw zou ik dat ook niet alleen durven en zou ik ook daar vooral door de straten naar de Heeg en van daar richting Gronsveld zijn gefiets. Ik moet wel eerlijk bekennen dat mij beeld vertekend is door het gegeven dat ik opgegroeid ben aan de weg waar Marjo Winkens is verdwenen ( Dorpstraat Spaubeek)en de politie ook bij mijn ouders aan de deur heeft gestaan met vragen of ze iets gehoord hadden. Ik was toen 4 maar het bleef een onderwerp van gesprek omdat we toen ik tiener was dezelfde route met mijn zus oudere zus en vriendinnen fietste om uit te gaan in het Gemeenschapshuis in Schimmert. Tijdens mijn stage In Heerlen eind jaren 80 zijn er een paar prostitues vermoord en met die wetenschap ben je wel driedubbel op je hoede.

in Limburg gebeurde veel in die tijd. De grenzen waren officieel nog wel dicht maar er waren talloze grensovergangen die nauwelijks merkbaar waren. Politie werkte nauwelijks samen over de grens en alle technische systemen die we nu hebben waren er niet. Mijn oma woonde in Elsloo en mijn oom en tante waar we heel veel kwamen in Stein. Toen Angelique Hendriks verdween en later haar vriendin was het dan ook het onderwerp van gesprek. Het feit dat ze een paar kilometer over de grens is gevonden en het meer dan 30 jaar heeft geduurd om dat te ontdekken is niet vreemd gezien de context van de tijd. Daarnaast was Zuid Limburg in die tijd de favoriete vakantieplek van Wim S, die later claimde meerdere vrouwen te hebben omgebracht.

Zelf heb ik een hele vreemde ervaring gehad toen ik vanuit Maastricht weer even bij mijn ouders woonde. Dit is rond begin 1993 geweest. Ik was uit geweest met vriendinnen in de Globe, een disco in Beek. Een vriendin met een auto had met thuis afgezet rond 4 uur s’nachts. Ik was nog geen 5 minuten binnen of de deurbel ging. Ik dacht even dat het die vriendin was en ik iets in de auto had vergeten. Omdat ik al van nature erg op mijn hoede was heb ik de deur op een kier opengedaan met zo’n metale schuif erop die zorgde dat deur niet verder open geduwd kon worden, en onze hond blaffend door de kier. Mijn ouders waren op dat moment een weekend weg dus ik was alleen. Er stond een man voor de deur van middelbare leeftijd. Gewoon neutraal gekleed dus niets opvallends. Hij claimde dat hij taxichauffeur was en een bepaald huisnummer zocht. Of ik even naar buiten kon komen om hem te wijzen waar het was. Buiten dat ik het niet vertrouwde kende ik het huisnummer ook niet want er zijn veel huizen die een hoge trap hebben om bij de voordeur te komen. Ik kon hem wel vertellen dat hij verder op richting Schimmert moest zijn en aan de andere kant van de weg. Dit vond hij echter niet voldoende. Ik moest toch echt even met hem naar beneden naar de auto lopen, en waarom kon ik niet gewoon even doen doen? Ik hoefde toch niet zo onaardig te doen, zo’n groot verzoek was het toch zeker niet. Toen ik niet toegaf kwam het verzoek of ik hem dan in ieder geval even kon binnen laten om te bellen naar degene die de taxi besteld had. Dit was voor mij de druppel en ik heb de deur dichtgegooid. Nog niet eens de aard van de verzoeken maar vooral hoe hij geen Nee accepteerde en telkens een beroep probeerde te doen op mij gevoel om te helpen maakte me wantrouwig, en dat na 4 uur s’nachts. Ik bedoel, wie belt op dat tijdstip aan bij een willekeurig huis, tenzij hij me naar binnen heeft zien gaan. Een paar minuten later zag ik hem via het woonkamer raam de oprit aflopen en achter een heg die naast de oprit stond verdwiinen. Ik krijg nog steeds de kriebels als ik er aan denk, en elke keer moet ik eraan denken als ik weer iets hoor over moord op vrouwen in die regio.

het blijft gissen wat er met Tanja gebeurd is en niets is zeker, maar een ding weet ik wel. De route naar Gronsveld vanuit centrum Maastricht was geen fijne route om midden in de nacht als meisje alleen te fietsen. Er zijn meerdere stukken waar het vrij verlaten is dus als iemand slechte plannen had dan was dat met gemak uit te voeren op die route. Wat ik ook zeker weet is dat als dat gebeurt is, de dader binnen15 minuten in Belgie kon zijn en binnen een half uur in Duitsland zonder dat hij maar één officiele grens hoefde te passeren. Wat ik ook weet is dat samenwerking tussen landen zeer beperkt was, en er nog geen data systemen waren om zaken met elkaar te vergelijken. Kan het een ongeluk zijn? ik betwijfel het maar niets is onmogelijk, maar waarom is dan nooit iets gevonden? Wat ik echter met 100% zekerheid weet is dat er wel verdacht veel onopgeloste verdwenen en vermoorde vrouwen zijn in Zuid Limburg in die tijd. Iets waar we als Limburgse meiden ons in die tijd altijd van bewust waren maar als je niet bekent bent met de regio waarschijnlijk minder alert in was. Zelf ben ik al bijna 30 jaren geleden vertrokken uit de regio, maar elke keer verbaas ik me erover hoeveel meer vreemde zaken er zijn dan waar ik nu woon.

LikeLike

Beantwoorden
1. Marcel
  
  januari 4, 2025 at 6:54 pm
  
  kan je die man beschrijven aan een portret artist ?
  
  LikeGeliked door 1 persoon
  
  Beantwoorden
  1. Linda
    
    januari 25, 2025 at 9:02 pm
    
    beste Marcel,
    
    Sorry voor late reactie maar door drukte helaas niet eerder aan toe gekomen om te reageren. Ik reageer nu even naar jou maar het is ook gewoon in algemeen als toelichting bedoeld. Hoop dat je dat niet erg vindt.
    
    Ik denk niet dat ik echt nog een hele betrouwbare beschrijving zou kunnen geven en ben bang dat ik onbewust toch dingen ga aanvullen die niet overeenkomen met de werkelijkheid. Iets wat toch heel snel gebeurt na vele jaren. Bij een beschrijving voor een portret artist moet je vrij zeker zijn over de details en het is natuurlijk al meer dan 20 jaar geleden. Daarbij keek ik door een kier tussen deur en kozijn en omdat ik de veiligheidsbeugel op de deur had gehouden. Je houdt dus maar een ruimte van tussen de 5 en 10 cm over om door te kijken. Ik had daartegen wel de lamp boven de voordeur aangedaan en ondanks dat hij er niet recht onder stond was hij wel redelijk goed te zien.
    
    ik hou het dus liever bij de dingen die ik echt heel zeker weet en veel daarvan is meer wat niet opvallend was. Zo was hij volgens hij van gemiddelde lengte. Was hij echt groot of klein geweest dan was dat zeker opgevallen. Ook had hij een heel doorsnee postuur, niet dik of mollig maar ook niet opvallend dun. Hij was van middelbare leeftijd. Ik was begin 20 dus voor mij begon middelbare leeftijd dus al rond de leeftijd van veertig en zag nauwelijks het verschil tussen vijftig of veertig, meer zo’n leeftijd van mijn ooms of ouders. Mijn vader en moeder zijn vlak voor de oorlog en begin oorlog geboren dus vandaar dat ik op die leeftijd kom. Hij was verder onopvallend gekleed. Ik durf niet te zeggen of het bijv. Spijkerbroek was maar zeker geen felle kleuren. Hij had gewoon kort haar oftewel een beetje doorsnee man van middelbare leeftijd.
    
    Hij sprak wel Nederlands en in Spaubeek en zuid limburg waren wel meer mensen die Nederlands spraken , maar vele malen meer gangbaar is Limburgs dus dat viel wel op. Maar hij had wel gewoon een zuidelijk accent. Net als een Limburger die Nederlands praat. Toen ik hoorde dat Wim S vaak in Limburg kwam waaronder Valkenburg, waar ik vanuit thuis regelmatig heen fietste want zo dichtbij is het, was de link dan ook niet meteen gelegd. Hij kwam tenslotte uit omgeving Eindhoven en als Zuid Limburger in die tijd was dat gelijk aan “Holland ” net zoals alles buiten Limburg ( sja..zeg maar niets, ik weet inmiddels beter 🙂 ) maar goed…. heb er dan ook verder weinig aandacht aan besteed of aan de persoon zelf. Ik had wel foto’s gezien en ja, hij ziet voor mij ook uit als een doorsnee man van middelbare leeftijd, maar daar zijn er zoveel van.
    
    Een tijd geleden zag ik per toeval op Youtube oude video van gesprek met Wim S met volgens mij Peter R de Vries en het eerste wat in mijn hoofd schoot: ” jeetje, dat lijkt wel een Limburger in accent”. Maar het was bijna iets van herkenning, de stem, de manier van praten, het accent en dat samen met het uiterlijk. Ik kan en durf niet met zekerheid te zeggen dat hij het was, maar zoals ze op zijn Engels zeggen: ” he checks all the boxes”.
    
    Een ding weet ik echter met 100 % zekerheid, en dat is dat die man aan mijn deur fout nieuws was en elke keer als ik eraan terug denk heb ik het gevoel dat ik een dans ontsprongen ben. Het heeft zo’n indruk achter gelaten dat ik het nog steeds zo als een film in mijn hoofd kan afspelen. Niet specifiek door uiterlijk of fysieke actie maar door de manier waarop hij mij probeerde mij probeerde iets te laten doen waarvan ik al meerdere keren duidelijk aangaf dat ik het niet wou doen, en door in te spelen op mijn emotie om toch zover te komen dat ik toegaf. Dit is niet iets heel eenvoudigs om te omschrijven, omdat het zo subtiel is, maar iedereen die het wel eens tegen is gekomen weet waar ik het over heb. Het verhaal klopte ten eerste niet. Hij was taxichauffeur en zocht een adres, hij wist dat hij in de goede straat zat maar kon het huis niet vinden. Ons huisnummer stond groot naast de deur recht onder de lamp en ik heb dat herhaald dus wij hadden oneven nummer dus even nummer is andere kant van de straat. De overburen hadden ook duidelijk nummer op de deur staan en de huizen daarnaast ook dus vrij simpel voor hem om zelf te bedenken welke kant hij op moest. Ik heb gezegd dat ik niet wist waar het nummer precies was maar overkant straat en verderop naar rechterkant dus. Moet lukken dus. Het had geen nut om met hem mee naar beneden te lopen want dan moest ik hetzelfde doen als hij zelf ook zonder mij gewoon kon doen. Maar hij bleef aandringen dat ik naar buiten moest komen, met hem naar de straat moest lopen en het hem te wijzen, maar ik wist zelf ook niet precies waar het was dus logisch gezien had dit totaal geen nut. Dit rond 4 uur ’s nachts of inmiddels iets later. Naar de straat lopen betekende dus voor ons huis tegen een heuvel, deur open, trap aflopen half bedekt door struiken naar oprit , en dan nog naar de straat lopen. Een afstand van ongeveer 40 meter. Naast ons huis was achter een grote coniferenhaag een weg/lange oprit die naar een houthandel leide die achter ons huis lag. Toen ik toch bleef weigeren zette hij zo’n ” ach, doe nou niet zo flauw, je kunt me toch zeker wel even helpen, die mensen zitten al een hele tijd op me te wachten” verhaal in. Loop nou maar gewoon even mee, het duurt maar toch maar een paar minuten”. Dit soort zinnen bleef hij herhalen ondanks dat ik al meerdere keren Nee had gezegd. En toen ik bleef weigeren wou hij opeens naar binnen om te bellen naar die mensen om te vragen waar het was. Er waren al auto telefoons in die tijd, de vader van een goede vriend had er zelfs een wat we toen heel stoer vonden. Daarbij had hij dat toch ook via de meldkamer van de taxicentrale kunnen doen?!. Dit was voor mij dus de druppel en heb de deur dichtgegooid. Ik ben naar de woonkamer gelopen en heb door het raam gekeken. Ik zag he de trap aflopen maar erder kon ik niet zie door de struiken bij de trap. Maar zag ook geen auto staan en zeker geen taxi. Hij had hem dus verder op de straat geparkeerd, of op de weg naast het huis. Ik ben toen ik dacht dat hij nu echt bij de straat moest zijn naar buiten gelopen met de hond naar boven aan de trap, in gedachten dat ik wel sneller dan hem binnen kon zijn. Maar heb hem niet meer gezien. Hij moet dus vanaf de oprit rechts zijn gegaan en achter de coniferenhaag zijn verdwenen.
    
    Ik ben dit gedrag in de jaren daarna vaker tegengekomen. Dat gedrag van net even toch de grens van een ander proberen op te rekken. Het beroep op het schuldgevoel, of vriendelijkheid van de ander om net dat stapje verder te gaan. Buiten jaren werk in een in een jeugd tbs inrichting ( officieel PIJ maatregel), maar ook tijdens meer de 20 jaren tot nu werk ik in een sector waar ik vaste aanspreek punt ben voor mensen van alle soorten achtergrond als het leven even tegen zit, of even extra hulp nodig hebben om een nieuwe start te maken. Van de aardige vrouw die verlaten is door haar man, de zelfstandige die failliet is gegaan, of de mensen die na werk niet meteen lukt om nieuw werk te vinden, de vluchteling die een leven hier moet op starten, de verslaafde en de psychiatrisch patient die ( nog) geen hulp heeft of wil maar ook ex-tbs-ers en ex-gedetineerden staan na vrijlating vrijwel gelijk bij ons op de stoep. Helaas ben ik dit gedrag tot nu vooral tegen gekomen bij de laatste groep. Vooral, zonder te willen generaliseren, is mijn ervaring uit de jaren dat vooral zeden deliquenten heel goed zijn hierin ( dit even los van het incident).
    
    Het is een lang verhaal geworden, en kort samengevat heb ik niet genoeg specifieke gezichtsdetails meer in mijn hoofd om echt een portret tekenaar voldoende aanwijzingen te kunnen geven. Of het Wim S was zullen we nooit weten. Feit is echter dat hij in die tijd zeer regelmatig in de dichte omgeving was en er in ieder geval geen kenmerken waren die hem uitsluiten…maar bewijs is natuurlijk iets anders. Dat die persoon minimaal zorgwekkend gedrag liet zien is voor mij duidelijk, zeker omdat ik hetzelfde daarna vaker heb gezien maar vooral bij personen die je als vrouw ook niet in het donker alleen wil tegenkomen, of je kind aan mee wil geven, om maar een paar voorbeelden te geven. Naar Tanja toe, ik kan niet zeggen dat hij het was, ik weet alleen dat het niet onmogelijk is, zeker als je als je minder een gewaarschuwd mens was ik destijds. In Zuid Limburg gebeurde genoeg in die tijd waardoor je als vrouw dubbel op je hoeden was, om het maar subtiel uit te drukken. Stranger danger was echt een ding en helaas ook terecht. Je hoeft de coldcases maar even na te kijken, Maastricht, Heerlen, Elsoo/Stein, Sittard, Spaubeek. Het was de tijd dat officieel nog niet veel Europese samenwerking was tussen politiediensten, dna enz nog in kinderschoenen stond, maar je ook zonder problemen de grens over kon zonder controle, via officiele grensposten maar ook talloze achteraf weggetjes. Het was een andere tijd en we waren altijd op onze hoeden als meiden. Zelfs de 300 meter of zo tussen Spaubeek en Geleen fietsten niemand in mijn omgeving alleen het s nachts, en ook in Maastricht fietsten we altijd in groepjes, zelfs gewoon van centrum naar Randwijk, laat staan naar een volgend dorp. Maar ik begrijp dat iemand die niet uit de grensregio komt dat niet wist. De gebeurtenis van die nacht aan de deur is een die ik denk ik nooit zal vergeten , en waarvan ik vooral het het gevoel dat ik had nooit zal vergeten. Voor Tanja, ik hoop echt dat ze ergens opduikt nadat ze vele jaren een mooi leven elder heeft gehad en we het allemaal mis hebben. Ik heb zelf helaas weinig hoop. Ik hoop vooral dat er iets duidelijk wordt want kan me met de beste wil niet voorstellen hoe dit voor de ouders is, Want ik denk dat elke voorstelling is minder erg dan de werkelijkheid. Bij Marjo Winkens zijn de ouders helaas gestorven voor ze ooit antwoord hebben gekregen, ik hoop zo erg dat het bijTanja anders wordt.
    
    Gelukkig, leven we nu in een andere tijd en zijn opsporingstechnieken zoveel beter geworden en hangen overal camera’s.
    
    ik hoop dat je je niet overspoelt voelt met het lange verhaal. Het merendeel van de tijd ben ik er niet meer mee bezig, maar zo soms spoelt het toch weer over me heen en is het moeilijk to stoppen.
    
    LikeGeliked door 1 persoon
Renate

augustus 17, 2024 at 5:17 pm

Het lijkt mij belangrijk om alle scenario’s open te houden. Het kan een ongeluk zijn, maar ook moord, of misschien zelfmoord. Vooral omdat alles onduidelijk is met deze vermissing. Hoe dan ook het blijft ontzettend moeilijk voor de nabestaanden, ik hoop dat er ooit nog eens duidelijkheid komt hierover.

groetjes Renate

LikeLike

Beantwoorden
Marcel van Adrichem

juni 29, 2024 at 2:34 pm

Ik heb hier ook wel een theorie over de cases, die toch duidt op moord en volg ook deze cases al langere tijd.

Met vriendelijke groet,

Marcel

http://www.iimissingpersons.org

LikeLike

Beantwoorden
Pampiedam

juni 18, 2023 at 9:26 pm

Ik snap je punt dat heb ik ook gedacht al lijkt me het stug dat ze van die brug die je op de foto daaronder heb gezet, gevallen zou zijn, want daar zit een best hoge leuning. Dan zou ze gesprongen of gegooid moeten zijn. de enige mogelijkheid waar ze in het water terecht gekomen zou zijn is daar langs het groene pad waar het overigens heel rustig is en je moet beseffen het was echt wel laat en donker dat zij op de fiets zat. Sowieso heb ik niet gehoord dat iemand haar überhaupt nog heeft zien fietsen vanaf die laatste getuigenis dat ze het feest verliet en ze hebben haar 100 meter zien fietsen. Dat is wel opvallend weinig. Dat moet dan wel aan de tijd gelegen hebben. Ik weet niet hoe druk Maastricht was maar ze zou wel door Maastricht gefietst moeten hebben, dus dan verwacht je wel dat iemand gezien moet hebben dat ze daar fietste. Je zou bijna zeggen dat ze meteen vermist is geraakt toen ze de bocht omging en de medestudenten haar niet meer zagen. Of iemand heeft daar onbewust gezien en dat die dat niet meer herinnerd of met zekerheid kan herinneren dat zij dat was. Heel lastig.

Ongeluk is niet uit te sluiten, maar meestal komen lichamen wel omhoog zodra ze gaan ontbinden, want het lichaam blaast op en gaat dan drijven. Daarom zie je vaak dat lichamen in het water worden aangetroffen of koffers. Bij moord zou je nog kunnen zeggen dat het lichaam verzwaard zou kunnen worden en daarom niet omhoog komt. De fiets daarentegen is ook nog steeds niet gevonden ook niet haar kleding. Dat is overigens ook niet vreemd voor ontvoeringen. Er zijn daders geweest zelfs hier in Nederland die zowel het meisje vermoord en dan de fiets in het water gooit. Weetjenog die zaak uit Utrecht van Anne Faber die toen ook even vermist was. Zij kwam ook willekeurig een vent onderweg tegen die dat haar aangedaan heeft. Daders proberen juist alles zo goed mogelijk weg te werken en gezien haar vermissing pas later bekend werd had de dader wel genoeg tijd om alles te verstoppen of weg te werken. Daarbij is het op die route relatief rustig. Er zijn op drukkere plekken in de middag nog moorden gepleegd die nog steeds onopgelost zijn dusja. Moord is zeker ook een mogelijk juist ook omdat er niets gevonden is. Bij een ongeluk verwacht je eigenlijk wel een kapot stuk fiets langs de weg, of bloed, een drijvende lichaam. Daarbij iemand rijdt ook niet zomaar het water in dus dan zou ze onder invloed van drugs of alcohol moeten zijn geweest. Ik weet niet zeker hoeveel ze gedronken had en of ze dronken was. Ze kende die route goed dus daar lag het niet aan.

Dan ligt de discussie vooral op het feit of haar lichaam nou wel of niet zou gaan drijven. Dat hangt er dus vanaf, maar meestal als er sprake is van een ongeluk juist wel. Of dan wordt het even later gevonden ergens anders op het water omdat lichamen meegaan met de stroom. Zo werd er zelfs een onbekend lichaam op zee aangetroffen. Gewoon een lichaamsdeel die toch dreef en dan in een grote zee dus kan je nagaan. Sowieso al een prestatie dat ze dat gevonden hebben. Ik weet niet hoe goed ze het water doorgekamd hebben en dan niet bij die Wilhelminabrug, maar bij Gronsveld in de buurt of daar bij wat rustigere stukjes langs het water.

LikeGeliked door 1 persoon

Beantwoorden
1. Martijn Mastenbroek
  
  juni 18, 2023 at 9:37 pm
  
  Dank voor je inhoudelijke bijdrage!
  
  LikeLike
  
  Beantwoorden
2. Piet de Zwart
  
  juli 22, 2024 at 7:19 pm
  
  “Daders proberen juist alles zo goed mogelijk weg te werken”
  
  Is dat zo? Bij spontane moorden in het openbaar gebeurt dat volgens mij toch minder. Een lichaam wordt misschien verderop de bosjes ingesleept. Je noemt Anne Faber, maar haar spullen waren niet begraven zoals haar lichaam en werden nog redelijk snel gevonden. Als haar dader niet zo snel gepakt was geweest, wie weet hadden ze haar lichaam uiteindelijk ook wel gevonden.
  
  De route kan misschien rustig zijn, maar als daar ’s nachts meisjes op de fiets voorbij komen, zou de dader er maar gewoon van uitgaan dat hij de tijd heeft alles goed weg te werken? Dit was ook niet de tijd van DNA, dus hij had toch minder te vrezen bij het achterlaten van bewijs.
  
  Het makkelijkste voor de dader zou zijn geweest om lichaam en fiets direct het water in te gooien, maar dan rijst ook de vraag waarom beide nooit gevonden zijn. Het is nogal een generalisering om te zeggen dat dat bij ongelukken meestal wel zo is.
  
  LikeLike
  
  Beantwoorden
3. Linda
  
  januari 25, 2025 at 11:47 pm
  
  Dat groene pad lang de Maas ken ik redelijk goed. Ik ben er in die tijd vele keren gefietst samen met mede studenten van centrum naar Randwijk waar ik toen woonde. Het is er heel rustig maar niet een route die je snel alleen fietste, tenminste niemand die ik kende op één mede student na. Je rijdt daar echt niet zomaar de Maas is omdat er best nog wel ee afstand is tussen pad en Maas, Ze zou dan echt stomdronken moet zijn, waarvan ik begreep dat het niet het geval was, onecht serieus ongeluk hebben gehad want zelfs als je van het pad af raakt dan is er nog genoeg tijd om te voorkomen dat je in het water komt.
  
  het was de start van het schooljaar dus ondanks dat het door de week was zullen er best meerdere studenten onderweg zijn geweest. Echt weghalen daar in de buurt lijkt me niet heel waarschijnlijk. Dit is midden centrum. Een fietsende vrouw zal niet echt opvallen, maar als er echt een strubbeling was of iets dan had in principe wel iemand iets gehoord of gezien. Het was tenslotte 12 uur ’s nachts. De horeca op het Vrijthof was nog open of net dicht en ook elders in de stad was er bijna overal was nog wel beweging, misschien niet heel veel maar in dat soort gevallen vallen dingen vaak pas op als ze echt anders zijn dan normaal, en een fietsende student was natuurlijk tijdens introductie weken heel normaal.
  
  zelf denk ik toch dat moord het meest logische is. Juist bij een ongeluk blijven sporen achter. Als ze met fiets, tas, jas enz toch in de Maas is gevallen dan was toch wel iets aangespoeld, of op de kant gebleven, al was het maar een schoen geweest of een tas geweest. Daarbij val je ook niet zomaar incl fiets in het water. Als mensen onder water aangetroffen worden na vele jaren dan is het meestal omdat ze in een auto zatten of toch verzwaard waren, en in dat geval was het dus ook moord of minimaal het verbergen van een stoffelijk overschot zijn. Bij een ongeluk op een fiets komt echt wel iets boven water.
  
  Of een dader sporen achter laat is afhankelijk van een aantal factoren. Welk vervoermiddel had de dader, en was het gepland of niet en hoe verliep de moord of ontvoering. Zo is Wim S genoemd ik connectie met de moord. Nu weet ik dat het schijnbaar veel voorkomt dat als één moord wordt opgelost ( de moord op Rienja Sewpersadsing) dan wordt al snel meer zaken in combinatie met die persoon bekeken. Hij heeft er echter zelf hints over haar gegeven, hij kende de regio en had haar mogelijk al een keer eerder gezien tijdens verblijf op dezelfde camping en er verdwenen wel heel veel vrouwen uit zijn omgeving. Even uitgaande van scenario denken. Het is maar een idee, maar gooi het balletje toch een keer op ….
  
  Stel dat Tanja ergens een lege band heeft gekregen. Het is donker, laat en op een verlaten weg en daar komt die man die je van gezicht kent en die biedt je een lift aan. Hij vriendelijk en lijkt oké, want dat zei de buurt ook over hem. In die aflevering over Tanja van Peter R de Vries wordt verteld dat Wim S Rienja heeft leren kennen nadat hij haar een lift heeft aangeboden toen ze een lekke band had. Hij heeft haar met fiets in de kofferbak naar huis gebracht. Dat kon dus, met fiets en al in de auto.zeker verder buiten het centrum zou dat niet heel erg opvallen. Dit scenario is ook al door een kroongetuige genoemd die beweerde dat Wim S 11 moorden tegen hem had bekend. Hij had Tanja die nacht langs een stille weg gezien die nacht. Op die route waren genoeg stille wegen. Twee vrouwen menen bij de korenmolen in Gronsveld een noodkreet te hebben gehoord rond 2 uur ’s nachts. Met oponthoud door bijv. Lekke band zou dat niet gek zijn qua tijdslijn. Moet wel bij vermeld worden dat het ook kan dat het de kreet van een beest was. Er wordt nu heel erg gekeken naar wegmaken van lichaam in Nederland, maar dit is Zuid Limburg. Je zit over de grens voor je het door hebt. Je kunt letterlijk in 20 minuten van Gronsveld over de grens fietsen. Is meer dan eens gebeurd op bezoek bij ouders dat ik even niet opletten en een afslag mistte en in Duitsland of België belande. Ken zelf tot nu nog de omwisselkoers van Belgische Franc naar gulden ( 5,50 voor 100 franc) en Duitse Mark ( 1,20 voor 1 mark, eigenlijk rond 1,18 maar dat rekende zo moeilijk). Zo weinig betekende de de grens voor ons. Denk maar aan Angelique Hendrix die recent na 30 jaren in België is gevonden, terwijl ze daar al jaren geleden was aangetroffen.
  
  Is ze bij hem of iemand anders in de auto gestapt dan kunnen zonder moeite alle spullen verdwijnen. Ik weet niet hoe groot zijn auto was maar in mijn vorige auto kon ik gewoon een hele fiets kwijt met de bank omlaag en dan kon zelfs de kofferbak dicht. Niemand die het ziet. En dan had ik nog niet eens een stationwagon maar eengewone iets ruimere hatchback. Er zijn ook meer snelwegen in Limburg dan de A2 richting de rest van Nederland. De A2 de andere kant op en hij was binnen no-time de Belgisch grens over. Via de n278 of A76 was hij in No-time in Duitsland. Wim S kende de regio ivm vakanties daar. Die kende die routes vast ook. Er is namelijk maar een snelweg naar de redt van Nederland en meerdere naar de buurlanden. Daarbij, als hij echt gedaan heeft wat de kroongetuige Pieter Knabben gelijk heeft met zijn verklaring dat hijverantwoordelijk zou zijn voor 11 moorden, dan was hij heel goed in het laten verdwijnen van vrouwen.
  
  Dit is natuurlijk maar een scenario, opgebouwd uit de info die ik net als iedereen heb, en de kennis van de regio omdat ik er opgegroeid ben en tot ongeveer een half jaar voor haar verdwijning ook in Maastricht woonde en studeerde, en we beiden als vrouw vergelijkbare leeftijd hadden. Voor Wim S kan ook een andere naam gezet worden.Dutroux scheen er te komen, Ronald Janssen ook en dan schijnt er nog een Duitse vrachtwagen chauffeur te zijn die het voorzien had op vrouwen. Alhoewel Wim S wel het dichts in de buurt komt. Een ongeluk geloof ik echter niet meer in.
  
  ik hoop vooral dat ze gevonden wordt voor het te laat is voor de ouders. Als is het zoals Angelique Hendriks ook na 30 jaar toch gevonden in.
  
  LikeLike
  
  Beantwoorden
  1. Petra bal
    
    oktober 22, 2025 at 9:33 pm
    
    Hoi Linda, even voorstellen ik ben Petra.Ik ben in 2004 vanuit Vlaardingen verhuisd naar Hulsberg.Het verhaal van Tanja greep me toen en nu nog steeds erg aan.Ik ben geboren met een gave ( zoals ze dat noemen) Heb met verschillende zaken te maken gehad zoals de Schiedamse parkmoord,en een verdrietige verdrinking van mn buurjongetje wat maar niet gevonden werd,tot ik aanwijzingen kreeg, doorgegeven hebt en t mannetje met een paar uur boven water kwam.Ook in deze zaak van Tanja kreeg ik beelden door en eigenlijk ben ik op zoek naar bevestiging,ik ken de omgeving niet maar kan je wel vertellen wat ik als beelden door kreeg.Ik zag een meisje lopen met dr fiets aan dr hand,achter haar reed een wit busje met op de achterzijde open slaande deuren..het busje passeerden haar en stopte..om haar een lift te geven?? Iedergeval de fiets ging achterin en Tanja stapte in..De weg kan ik ook beschrijven,aan de rechterkant een akker het pad was een soort boeren weg dus niet geasfalteerd ,kan t zijn dat Tanja binnendoor haar route genomen heeft? Tanja woonde ook nog maar kort in Limburg en was waarschijnlijk ook wat naïef wat vertrouwen betreft zeker in een vreemde omgeving.Ik vermoed toch dat ze richting België is vervoerd en verdenkt nu sterk Dutroux hiervan..kun je mij aub aan geven of hier iets van kan kloppen? Vriendelijke groet Petra.
    
    LikeLike