Dossier Mastenbroek

Het blijkt dat 77 gemeenten in het Zuidelijke Land- en Tuinbouworganisatie (ZLTO)-werkgebied ieder hun eigen regels hanteren voor de huisvesting van internationale medewerkers. Dit laat vooral zien hoe groot de behoefte is aan een gezamenlijke basis. Als iedere gemeente opnieuw moet bepalen wat goede huisvesting is, kost dat onnodige tijd en energie. Zorg daarom voor een blauwdruk met ruimte voor maatwerk en daarbij behorende samenwerking mét afspraken.

Onnodige complexiteit, kwaliteitsverschillen en capaciteit

Op dit moment ziet de praktijk er als volgt uit: sommige gemeenten stellen certificering verplicht, andere hanteren eigen normen, elders ontbreekt beleid. Dit leidt tot verspilde capaciteit bij gemeenten die steeds opnieuw het wiel uitvinden, een lappendeken aan verwachtingen voor werkgevers en huisvesters die in meerdere regio’s actief zijn en kwaliteitsverschillen per postcode.

Daarmee ontstaat een situatie die voor alle betrokken partijen onnodig complex is. Een internationale medewerker die in de ene gemeente werkt, heeft recht op dezelfde basiswaarborgen als iemand in een andere gemeente. Tegelijkertijd kunnen professionele huisvesters niet in iedere gemeente opnieuw onderhandelen over de vraag wat onder goede huisvesting wordt verstaan. Dat belemmert investeringen, vertraagt uitbreiding van kwalitatief aanbod en ontmoedigt partijen die juist willen voldoen aan hoge standaarden.

Bovenregionaal kader als oplossing

De oplossing voor de complexiteit is een bovenregionaal kader. Een blauwdruk voor een gedeelde basis bestaande uit kwaliteitseisen, certificering, beheer, toezicht en registratie. Zo’n kader moet ontwikkeld worden met de partijen die er dagelijks mee werken: gemeenten en provincies, werkgevers en uitzendorganisaties, professionele huisvesters en belangenorganisaties.

De oprichting van de Vereniging Huisvesting Internationale Medewerkers (VHIM), waarin professionele huisvesters en werkgevers samenwerken aan gezamenlijke kwaliteitsnormen en duidelijke spelregels, onderstreept hoe groot die behoefte inmiddels is.

Samenwerking omzetten in afspraken

De bereidheid om samen te werken is er, dat laat ook dit onderzoek zien. De volgende stap is om die bereidheid om te zetten in gezamenlijke afspraken. Alleen zo ontstaat duidelijkheid voor gemeenten, zekerheid voor huisvesters en gelijke bescherming voor internationale medewerkers. Zolang dat niet gebeurt, blijft de kwaliteit van huisvesting afhankelijk van de gemeentegrens.