Dossier Mastenbroek

Twee recente berichten laten samen zien waar het in Nederland misgaat met de huisvesting van internationale medewerkers. In Goeree-Overflakkee wordt uitbreiding van nieuwe locaties afgeremd zolang registratie en handhaving niet op orde zijn.

In Aalsmeer moesten ongeveer 150 bewoners een pand verlaten dat zonder de juiste vergunning werd verhuurd. Twee verschillende situaties, maar met dezelfde les: zolang Nederland internationale medewerkers wel laat werken, maar hun huisvesting niet goed organiseert, blijven gemeenten kiezen tussen overlast in woonwijken en stilstand in nieuwe plannen.

Precies daarom is de Vereniging Huisvesting Internationale Medewerkers opgericht. Met vijftien professionele partijen zijn we gestart als kopgroep van een veel bredere beweging van bedrijven die zich hieraan willen verbinden. Die kopgroep wil organiseren wat al te lang tussen gemeenten, werkgevers en verhuurders is blijven hangen: fatsoenlijke, schaalbare en goed beheerde huisvesting voor de mensen op wie onze economie draait. Dat is geen luxe, maar noodzaak. Zolang die huisvesting ontbreekt, verdwijnen reguliere woningen uit de voorraad, blijven misstanden terugkomen en lopen gemeenten vast in lokale noodoplossingen.

De ondergrens moet daarbij helder zijn. De normen uit het rapport-Roemer horen geen ambitie te zijn, maar de basis: minimaal vijftien vierkante meter per persoon, goed beheer en de zekerheid dat iemand zijn woning niet verliest zodra het werk stopt. Die normen moeten ook landen in de nieuwe huurwetgeving die nu op de tekentafel ligt.

In Nederland werken zo’n 500.000 internationale medewerkers. Een aanzienlijk deel woont nog altijd onder omstandigheden die niet voldoen aan de normen van SNF en AKF. Te vaak gaat het om panden die niet geschikt zijn voor deze vorm van huisvesting. Daarmee verdwijnen woningen uit de reguliere voorraad die we hard nodig hebben voor starters en gezinnen, terwijl misstanden in stand blijven. Als sector kun je bouwen en ontwikkelen, maar zonder regie van het Rijk blijft iedereen lokale puzzels leggen. Er zijn meer locaties nodig, dicht bij de sectoren waar veel internationale medewerkers werken, met duidelijke spelregels en dezelfde kwaliteitsnormen in het hele land. Dat Mark Frequin als kwartiermakend voorzitter aan VHIM verbonden is, onderstreept dat dit geen vrijblijvende lobby is, maar een poging om eindelijk structuur te brengen in een dossier dat al te lang vastloopt. De economie draait op internationale medewerkers. Dan moet hun huisvesting ook op orde zijn: meer eenheden, dichter bij het werk en volgens normen die we niet alleen uitspreken, maar ook waarmaken.