Dossier Mastenbroek

Blog door journalist en radiomaker Martijn Mastenbroek

Op de website Politie.nl staan tientallen vermiste personen. Van sommige mensen kun je al bevoelen dat ze het slachtoffer zijn geworden van een misdrijf, een ongeval of een zelfgekozen einde. Soms door de informatie die erbij staat, zoals een passage over bijvoorbeeld een alarmerend briefje dat is achtergelaten.

Soms zegt een blik in iemands ogen ook genoeg. Toch kan dit een valkuil zijn. Een gezichtsuitdrukking zegt immers niet altijd iets. Het is maar een momentopname. Een vrolijk ogend persoon kan in werkelijkheid ontzettend depressief zijn en een vitaal ogende senior kan al jaren dement zijn. Dat zie je niet op een foto.

De ene vermissingsfoto spreekt meer aan dan de andere. Dat klinkt gek, maar het is nu eenmaal zo. Regelmatig blader ik door de enorme lijst van vermisten op Politie.nl en vraag mij af: wat kan er toch zijn voorgevallen? Hoe is het toch mogelijk dat iemand zomaar van de aardboden verdwijnt?

Ik klikte op de foto van de 24-jarige Diana Schmitz uit Goes. Ze wordt sinds zondag 13 januari 2019 vermist. Typisch een foto waarvan je meteen denkt: een vrolijke verschijning, niets aan de hand. Maar wanneer je verder leest… dan staat er dat haar auto en persoonlijke spullen zijn aangetroffen bij de Zeelandbrug aan de Colijnsplaat. Geen goed teken. Geeft de foto een verkeerd beeld? Het lijkt er wel op.

Een ongeluk kun je dan op basis van deze informatie (auto, persoonlijke spullen achtergelaten) wel uitsluiten. Blijft over een misdrijf of een zelfgekozen einde. Weer kijk ik naar haar foto. Een zelfgekozen einde? Ik spit door haar social media-account en zie een vrouw die vrolijk in het leven lijkt te staan. Of was dit niet het geval? Een stralende lach op een foto zegt niet altijd alles…

Ik richt mijn pijlen op Google. Wat schrijft de lokale krant van Goes over deze vermissing? Niets. Een berichtje op Streekomroep De Bevelanden linkt slechts door naar Politie.nl. Op Zoekhonden.nl heb ik meer resultaat. Er blijkt volop gezocht te zijn naar vrouw, zo meldt men. Op 13 januari om precies te zijn en op 2 februari, 16 februari en 3 maart is er met honden, duikers en een dreg opnieuw gezocht bij de Zeelandbrug. Helaas zonder resultaat. Ook met verfijndere sonar werd de locatie door de waterpolitie extra in beeld gebracht. Niet ondenkbaar is, dat zandverplaatsing het vinden onmogelijk heeft gemaakt, is te lezen op de site.

Signi zoekhonden wenst de familie veel sterkte toe met deze onzekerheid en het gemis… Ik kan mij hier alleen maar bij aansluiten. Wellicht komt er ooit duidelijkheid.


Denk je aan aan zelfmoord? Neem contact op met 113. Crisislijn 24/7 open, therapie met een psycholoog of doe de zelfhulpcursus. Anoniem en vertrouwelijk.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.

%d bloggers liken dit: