Het stond nog op mijn lijstje om de podcastserie ‘Marlotte’ van Zembla te beluisteren. Ondanks dat ik door talloze podcasts en luisterboeken heen jaag, was deze er nog niet van gekomen – tot afgelopen weekend. En wat blijkt? Er is nieuws in deze zaak.
Volgens de NOS:
“Het Openbaar Ministerie stelt geen vervolging in tegen een vrouw die zich tegenover een vrijwilliger van de Kindertelefoon jarenlang voordeed als ‘Marlotte’, een meisje dat met ernstige brandwonden in een ziekenhuis lag.”
“Het OM kan zich voorstellen dat de vrijwilliger zich bedrogen voelt, ‘maar dat maakt nog niet dat er sprake is van een strafbaar feit’, aldus het OM. De zaak tegen de vrouw is geseponeerd.”
Eerst even een samenvatting
Wat speelde er precies?
De podcast Op zoek naar Marlotte vertelt een verhaal dat aanvankelijk lijkt op een aangrijpend drama, maar uitmondt in één van de vreemdste mediaperikelen van de afgelopen jaren.
Het begon in het najaar van 2020, toen een jonge vrijwilliger van de Kindertelefoon, Annika (21), via e-mail en later WhatsApp contact kreeg met een meisje dat zich voorstelde als Marlotte, 13 jaar oud en ernstig verbrand. Volgens de berichten lag Marlotte al lange tijd in een brandwondencentrum in Beverwijk, was ze zwaar getraumatiseerd door een moeilijke jeugd, en volledig alleen.
Het contact tussen Annika en Marlotte werd al snel intensief. Ze bespraken niet alleen dagelijkse dingen zoals Netflix en eten, maar ook Marlotte’s dramatische toestand. Omdat het meisje door haar gezondheid niet meer kon communiceren, kreeg Annika later contact met het ziekenhuis, waar zij updates ontving over haar vermeende toestand. Dit contact zou volgens de berichten meer dan drie jaar duren, tot in november 2023, toen Marlotte, inmiddels 16 jaar oud, “stierf”. Annika was, zo werd verteld, de enige die erbij was.
De waarheid komt aan het licht
Ontroerd en verward schakelde Annika Zembla in om antwoorden te vinden: waarom was Marlotte al die tijd alleen gebleven, waar waren haar familie en instanties, en hoe kon dit gebeuren?
Zembla begon een diepgaand onderzoek en kreeg duizenden pagina’s aan documenten, WhatsApp-gesprekken, dagboeken, foto’s, medische dossiers en andere bewijzen die het verhaal in eerste instantie leken te ondersteunen.
Maar naarmate de journalisten het dossier verder onderzochten en feiten controleerden, bleek iets schokkends: Marlotte bestond helemaal niet. Het complete verhaal – inclusief de dramatische ziekenhuisgeschiedenis en de langdurige relatie tussen Annika en “Marlotte” – was een zorgvuldig geconstrueerde leugen.
Juridische nasleep
De zaak kreeg ook juridische aandacht. Er werden aangiften gedaan, onder andere door Annika zelf, tegen de vrouw achter de verzonnen identiteit. Deze vrouw, die in de podcast de naam “Roos” krijgt, werd even aangehouden. Maar het Openbaar Ministerie concludeerde in januari 2026 dat er onvoldoende bewijs was voor een strafbaar feit. De zaak werd geseponeerd.
Reflectie
Het verhaal van Op zoek naar Marlotte raakt aan de fragiliteit van menselijke empathie en de gevaren van misleiding in de digitale wereld. Het laat zien hoe zelfs ervaren journalisten door een overtuigend opgebouwd verhaal kunnen worden meegenomen in een illusie.
Persoonlijk denk ik dat er sprake is geweest van een dissociatieve stoornis bij ‘Roos’. Tijdens een confrontatie met Zembla-journalisten zegt ze: ze is het zelf geweest, maar ook Marlotte… want dat is ze natuurlijk ook.
Een fascinerend, emotioneel en tegelijkertijd bizar verhaal. Een aanrader om te luisteren, en eerlijk gezegd zou het een enorme hit worden als het ooit wordt verfilmd voor Netflix. Dat garandeer ik.
Dossier Mastenbroek 
Plaats een reactie