Dossier Mastenbroek

Blog door journalist en radiomaker Martijn Mastenbroek

Toen de hele wereld panisch achter het raam kroop, de thuiswerkplek installeerde en voor een paar maanden toiletpapier aan het hamsteren was, hield één bedrijfstak het hoofd koel: de vuilnisophaaldienst.

Deze mannen en vrouwen gaan altijd door. Weer of geen weer. Ook in coronatijd. Sterker nog, ze kregen het drukker dan ooit. Het applaus dat meermaals klonk voor het zorgpersoneel, viel deze groep niet ten deel. Ze voelen zich ook niet ondergewaardeerd, ze zijn niet op zoek naar een compliment. Ze doen gewoon hun werk. Bescheiden harde werkers.

Wanneer je op Google zoekt naar de woorden “vuilnismannen en -vrouwen en staken” komt er weinig in beeld. vuilnismannen en -vrouwen zeuren niet.

Een hele tijd geleden stelde ik mij de vraag hoe schadelijk het werk is voor de gezondheid. Sinds de gesloten vuilniszakken zijn verdwenen en de rolcontainers in het straatbeeld zijn verschenen wordt de rug misschien minder belast, maar worden vuilnismannen en -vrouwen volgens mij veel meer blootgesteld aan viezigheid.

Tijdens het rollen van de bak naar de vuilniswagen is er nog niets aan de hand, maar zodra de bak wordt geleegd en de klep opent, dan komt er vrijwel bij iedere bak een stofwolk vrij. Ik stel mij voor dat het kan gaan om onschuldig kattenbakgrind, alhoewel dat ook niet fris is, maar ook kapot glas, asbest, medicatie, bedorven of rotte producten, allerlei schimmels. Dat wordt elke dag weer ingeademd. Continue. Dat kan toch niet gezond zijn?

Een tijdje geleden was er wel wat commotie over de damp van diesel die vuilnismannen en -vrouwen achter de wagens inademen, maar over de constante stofwolken met onbekende inhoud, daar hoor je niemand over. Vuilnismannen en -vrouwen zullen ’s avonds regelmatig zwarte troep uit hun neus halen.

Wat zijn de gevolgen op de lange termijn? Is het niet noodzakelijk om met mondbescherming de containers te legen? En wordt het niet op de laatste plaats tijd om alle vuilnismannen en -vrouwen in Nederland alsnog een groot applaus te geven?

Wanneer er een stoffelijk overschot wordt ontdekt op de bekende Sontbrug tussen Denemarken en Zweden, moeten de politieteams van beide landen de handen in één slaan op jacht naar de dader. Zó begint de Deens-Zweedse tv-misdaadserie The Bridge. Een absolute aanrader!

Saga Norén (Sofia Helin) is rechercheur in Malmö en Martin Rohde (Kim Bodnia) de politie-inspecteur in Kopenhagen. Het tweetal krijgt tijdens het werk, maar ook privé heel wat te verduren. De sociaal onhandige Saga en rokkenjager Martin raken al snel bevriend. Dat levert een lastige keuze op wanneer er gekozen moet worden tussen vriendschap, recht en de waarheid.

Twee seizoenen lang zijn Saga en Martin samen te zien. In het derde seizoen krijgt Saga een nieuwe partner: Henrik Sabroe (Thure Lindhardt). Het is voor de kijker geen verrassing dat Martin even uit beeld is, maar de werkelijke reden ligt achter de schermen, zo blijkt. Hij voelde zich ongemakkelijk om als Jood in de Zweedse stad Malmo te werken voor de opnames van de serie. “Het groeit, vooral in Malmo waar we The Bridge hebben opgenomen. Het is geen fijne plek en het is niet comfortabel om daar te zijn als Joods persoon”, vertelde Kim, die van Russische en Poolse afkomst is, over het opkomende antisemitisme.

Martin wordt in de opvolgende delen node gemist, maar de verhaallijn tussen Saga en Henrik is niet minder spannend. Het is een serie die tot de laatste seconde blijft boeien. Het stort je na de laatste aflevering dan ook in een meedogenloos zwart gat… Ik ben er nog steeds niet uitgekropen!

In de naoorlogse jaren zijn ongekend veel Nederlanders geëmigreerd naar landen als Canada, Amerika en Australië. Zij werden hiervoor aangemoedigd door de regering. Met 10 miljoen inwoners zou het land namelijk te vol zijn. Wat volgde was een bijzonder fenomeen. Maar liefst 400.000 Nederlanders emigreerden, 4 procent van de totale bevolking. 

“Voor een journalistiek onderzoeksproject ben ik op zoek naar brieven van deze naoorlogse emigranten. Zij vertellen op een bijzonder manier hoe het toen geweest moet zijn om te emigreren”, vertelt Minke de Vogel. Mocht u brieven van emigranten uit de periode 1945-1965 in uw bezit hebben en willen helpen, dan kunt u Minke bereiken via: 06-21397858. E-mail: minkeella@gmail.com.

In de zaak van de overleden Orlando Boldewijn speelt het schoeisel van de jongen een belangrijke rol. Het is mogelijk zelfs doorslaggevend. Ik moest meteen denken aan de zaak van Karin Grijpstra.

De 17-jarige Rotterdammer verdween in februari 2018 op de avond waarop hij een date had. Acht dagen later werd zijn lichaam in een meer in de Haagse wijk Ypenburg teruggevonden. De verdachte stond afgelopen week terecht. De hamvraag: hoe is Orlando in het water terecht gekomen?

De plek waar Orlando in het water belandde.

Een belangrijk detail werd tijdens de zitting openbaar gemaakt. De schoenen van het slachtoffer waren namelijk brandschoon. Het is dus vrijwel uitgesloten dat Orlando zelf het water in is gelopen, omdat zijn schoenen dan vol met bagger en slib hadden moeten zitten.

Wat vertelt het schoeisel van Karin Grijpstra eigenlijk? Zondagochtend 23 februari vond de politie in het Friese Cornjum (Koarnjum), in het water aan De Wier, het lichaam van Karin. Ze had de gewoonte wat later naar bed te gaan en is aan het begin van de nacht nog naar buiten gegaan om haar hond uit te laten. Inmiddels is uit onderzoek gebleken dat zij mogelijk door een misdrijf om het leven gekomen is.

Had Karin modder of slib van de poldersloot aan haar schoenen? Dat voedt de theorie dat ze zelf het water in is gelopen, mogelijk omdat ze onwel is geworden. Maar wat als haar schoeisel brandschoon is geweest? Dan is ze door een andere oorzaak in het water gekomen en er misschien zelfs wel ingelegd. Het is een kaart die de politie nu nog niet prijsgeeft, vermoed ik.

Karin werd eveneens in het water gevonden.

De Friese recherche meldde onlangs dat er nog steeds onderzoek wordt gedaan in deze zaak. Er wordt nog gewacht op de uitslag van enkele onderzoeken. Je kunt je afvragen wat er al sinds februari dan wordt onderzocht? Het NFI heeft veelal binnen een paar dagen onderzoeksresultaten paraat.

Het blijft een vreemd verhaal!

De uitspraak in de zaak van Orlando Boldewijn is overigens donderdag 16 juli 2020.

Duitse aanklagers beschikken over concreet bewijs dat Christian B. betrokken is geweest bij de verdwijning van de Britse peuter Madeleine McCann.

Volgens bronnen rondom het politieonderzoek is er een geheugenstick gevonden met belastend materiaal. De USB-stick is aangetroffen in de camper van B.

De politie was B. mogelijk als sinds 2016 als verdachte in deze specifieke zaak op het spoor, toen ze hem in verband brachten met de verdwijning van de vijfjarige Inga Gehricke.

In de camper hebben de onderzoekers onder andere kinderzwemkleding en kinderporno gevonden. Het zou gaan om zo’n 8000 bestanden. Het gaat om veelal zeer schokkend beeldmateriaal, zoals mishandelingen.

De politie stelt dat ze concreet bewijs hebben dat Madeleine is overleden, maar nog niet genoeg bewijs om B. ook daadwerkelijk voor de rechter te brengen. De verdachte zwijgt momenteel over zijn betrokkenheid.

  • Bekijk hier een documentaire over het leven van B. en de laatste nieuwe feiten, gepubliceerd door Spiegel TV.
%d bloggers liken dit: